Wie Jezus volgt, ontvangt niet alleen een nieuwe bestemming, maar ook een nieuwe identiteit. Petrus noemt gelovigen een uitverkoren volk, een koninklijk priesterschap en Gods eigen volk. Die identiteit is niet gebaseerd op prestaties, afkomst of wat anderen van ons vinden, maar op Gods genade. Te midden van lijden mogen we erop vertrouwen dat God ons redde uit slavernij, dat Hij ons heilig maakt, dat we onder een nieuw verbond leven, dat we Zijn nieuwe tempel vormen… Vanuit die nieuwe identiteit worden we geroepen om heilig te leven en Gods karakter zichtbaar te maken. Wanneer we als Christen als anders worden beschouwd en als gevolg daar zelfs voor moeten lijden, dan herinnert Petrus ons er aan wie we echt zijn in Hem.