De discipelen gingen door intens verdriet toen hun meester gestorven was. Toch had Jezus gezegd dat het nodig was dat Hij zou sterven én dat er iets beter zou volgen. Jezus had verteld dat Hij zou opstaan uit de dood en dat er een Trooster zou komen die hen nog beter zou kunnen helpen en altijd bij hen zou zijn (Johannes 14-17). Jezus wist dat de leegte, het intense verdriet, eindig zou zijn en dat vervulling zou volgen door de komst van de Heilige Geest (Handelingen 2). In het Nieuwe Testament kunnen we daarnaast nog passages lezen waar intens verdriet voorafgaat aan een groot wonder (stillen van de storm, dochtertje van Jaïrus, Lazarus, man op de mat).. Jezus had dat God-perspectief voor ogen en toonde dat aan zijn leerlingen. Daarnaast toonde Jezus ons in de zaligsprekingen in de Bergrede dat gebrokenheid het beste vertrekpunt is in Gods Koninkrijk (Matteüs 5:1-12). God kan werken met degenen die treuren, hongerig zijn, die arm van geest zijn, die dorstig zijn… God wil nog steeds lege harten vullen met Zijn liefde, zijn vergeving. Hij wil in ons wonen, ons hart vullen met Zijn Heilige Geest. Een gebroken maar open hart dat zegt “Ik heb U nodig” is genoeg, alleen God kan onze leegtes vullen en perspectief geven.